Lelijk woord

Leuk is niet alleen een populair, maar ook een bijzonder lelijk woord. De klank –eu- en die ene, kale lettergreep: alsof er een stevige boerenfluim wordt uitgespuwd. Het woord doet me altijd denken aan zijn rijmbroertjes `jeuk’ of `meuk’, qua klank én qua betekenis ook erg lelijke woorden.
De betekenis van `leuk’ is niet lelijk, die is alleen maar veelzijdig. Je kunt tegenwoordig immers zo ongeveer alles als leuk betitelen. Een stand-up comedian, het mooiste meisje van de klas, een lawaaierig bierfeest of een pianorecital in het Concertgebouw, een jurkje van Wehkamp of een jurkje van Dolce & Gabbana, een afspraak om elkaar na twintig jaar weer eens te ontmoeten en elkaars rimpels te vergelijken, een boek waarbij je moet huilen, een zakelijke deal…..
Een allemansvriendje, dat is leuk. Het past zich als bijvoeglijk naamwoord naadloos bij elk denkbaar zelfstandig naamwoord aan, zodat sommige mensen in een enkele zin wel vier keer iets leuk vinden. En een opdringerig type, dat is leuk ook. Moeilijk te vermijden, voor je het weet hoor je jezelf de verregende vakantie als `leuk’ beschrijven.
Dat moet toch beter kunnen. Hier een paar suggesties voor synoniemen die net iets fijner klinken en net iets meer fantasie uitstralen: aantrekkelijk, charmant, cool, heerlijk, sympathiek, geinig, vrolijkmakend, fabelachtig.